2009 Kpss, orman ne güzel ne güzel!
2009 Kpss'ye girip girmediğimi merak edenlenler olmuş la Murtaza!
Hemmmen cevaplayayım, evet girdim! :)
Bağımlılık yaptı anacım bir kere, o sınava girmezsem kendimde çok büyük bir eksiklik hissederim, valla bak.
2008 Kpss macerasından sonra, bu yıl her ne kadar zerre kadar çalışmamış olsam da yine de umutluydum işte. Can çıkar, umut çıkmaz. Ihhmm, neyse bu söz böyle değildi evet. Hee bu arada oğlum olursa adını Umut koyayım ben, çok zikreder oldum keza.
Çok rahattım aslına bakarsan.Kadro için şansımı deneyeyim dedim. Tamam birazcık heyecanlandım yalan yok; ama geçen seneler gibi değildi. Ben sadece kadroyu alamazsam da Güzel Köy'e döndüğümde karizmayı çizdirmemenin derdindeydim. 80 üstü alsam yeter diye. :)
Sabahki oturum canıma okudu. Tarih, coğrafya hatırladığıma sevindiğim kadar matematik de beni kahretti. O neydi lan! Eşekten düşmüşe döndüm! Sayısal zekama mıçasım geldi soruların yarısını boş bırakıp yetiştiremeyince. Vatandaşlığın 3 güncel sorusu da muhtemelen benim gibi bir çok kişiyi güncelledi, hayatını resetledi.
Zaten çok sıcaktı. Hele sınav salonunda bir tip vardı evlere şenlik.
- Çok sıcak oldu hocam uff.
- Camı açabilirsiniz.
- Ama olmaz.
-Niye, açabilirsiniz.
- Sıcak hava eser, ses gelir, perde yüzüme çarpar (!?).
Sanırım ilk girişiydi sınava kardeşimin. Evet, küçük de gösteriyordu zaten. İnsan bir zaman sonra kaşarlanıyor be gülüm. Bilmem kaçıncı girişinde, artık gözünün ilişmediği yayınevi, tıklamadığın Kpss sitesi kalmamış oluyor. Neyin seni beklediğini az çok tahmin edebiliyorsun.
Hele bir kaç tip vardı, sınav arasında kendilerine başarılar filan diliyor bunlar. Ne dileyecem lan! Herkes başarılı olursa sınavın geçerliliği güvenirliliği cartlılığı curtluluğu kabul olur mu olm! :)
Hatta bir ara kulak misafiri oldum.
- Aaa, bak benim bir arkadaşım 86 puanla Hebele'ye atandı ne diyorsun sen!
Hadi ya, asıl sen ne diyorsun bacıı?! Baktım acabağ tanıdık mı diye, yok değildi. Kimseyle diyalog kurmadım, en önde oturuyordum ve sazanlık yapıp tee arka sıralara kafa sokmanın bir manasını göremedim.
En önde oturmanın bi güzelliği varsa o da kendini evinde hissettirmesi, valla bak. Çünkü arkadaki onca kişiyi görmüyosun, sadece sen giriyormuşsun gibi sınava. Tabi gözetmen faktörünü de es geçmemek lazım. Yok yahu tonton bi amcaylan bir de kokoş abla vardı. Benim korkum abladan yanaydı ama allahtan ki masadan kalkmadı takır tukur etmedi ayakları. Klavuzumu paraflarken kolundaki altın bileklik dikkatimi çekti. Milyar para versinler üstüne yine takmam o şeyi diye aklımdan geçirirken, arkamdaki kalabalığın heyecanı beni zerre kadar ilgilendirmiyordu.
Ben bir yandan sıcacık yatağımda uyumak varken, neden bu tahta sırada canım popoma işgence ediyorum diye de düşünmekteydim ayrıca.
Dışarıdaki kalabalıkta anneler, babalar, eşler hatta veletler sevdiklerini bekliyordu heyecanla. Hatta bir anne baba vardı, sınava girdğim binanın içine kadar girmişler, merdivenlerden yukarı doğru bakıyorlardı heyecanla. Canlarım benim yaa... Ne hale getirdiler insanları görüyorsun değil mi Murtaza!
Benim de kapıda bekleyen babam değildi de kimdi sanki!
Çok ısrar etti ne yapayım, gelsin bari adamcağız benlen dedim. Sen bakma kafa kağıdımda kapı gibi 24 görünmeme, babişkoma sor da 5.5-6'yım.
Oturum arasında geçen sene dersaneden bir arkadaşa rastladım. Denemelerde 90dan aşağı inmiyordu. 2008de 80 puan almış. Vayh anasını! Eğer ki ben bu halimle bu sene 85in üstünde bir puan alırsam daha da emin olacam; artık bu sınavın çalışmaktan ziyade şans eseri kazanma ihtimalinin daha yüksek olduğuna. Çünkü iyi salladım. Beni bilirsin Murtaza, iyi sallarım. :D
Velhasılı, eğer matematiği yetiştirebilseydim, yani azıcık pratiğim olmuş olsaydı almıştım ben kadroyu. Çünkü öğleden sonrası tahmin ettiğimden de iyi geçmişti, çoğu kişiye nazaran. Neyse kısmetten öteye geçilmiyor. Ben yine Güzel Köy'deyim, belli oldu. Macera dolu bir kış, entrika dolu arkadaşlık ilişkileri beni bekliyor...
2009 Kpss'ye girip girmediğimi merak edenlenler olmuş la Murtaza!
Hemmmen cevaplayayım, evet girdim! :)
Bağımlılık yaptı anacım bir kere, o sınava girmezsem kendimde çok büyük bir eksiklik hissederim, valla bak.
2008 Kpss macerasından sonra, bu yıl her ne kadar zerre kadar çalışmamış olsam da yine de umutluydum işte. Can çıkar, umut çıkmaz. Ihhmm, neyse bu söz böyle değildi evet. Hee bu arada oğlum olursa adını Umut koyayım ben, çok zikreder oldum keza.
Çok rahattım aslına bakarsan.Kadro için şansımı deneyeyim dedim. Tamam birazcık heyecanlandım yalan yok; ama geçen seneler gibi değildi. Ben sadece kadroyu alamazsam da Güzel Köy'e döndüğümde karizmayı çizdirmemenin derdindeydim. 80 üstü alsam yeter diye. :)
Sabahki oturum canıma okudu. Tarih, coğrafya hatırladığıma sevindiğim kadar matematik de beni kahretti. O neydi lan! Eşekten düşmüşe döndüm! Sayısal zekama mıçasım geldi soruların yarısını boş bırakıp yetiştiremeyince. Vatandaşlığın 3 güncel sorusu da muhtemelen benim gibi bir çok kişiyi güncelledi, hayatını resetledi.
Zaten çok sıcaktı. Hele sınav salonunda bir tip vardı evlere şenlik.
- Çok sıcak oldu hocam uff.
- Camı açabilirsiniz.
- Ama olmaz.
-Niye, açabilirsiniz.
- Sıcak hava eser, ses gelir, perde yüzüme çarpar (!?).
Sanırım ilk girişiydi sınava kardeşimin. Evet, küçük de gösteriyordu zaten. İnsan bir zaman sonra kaşarlanıyor be gülüm. Bilmem kaçıncı girişinde, artık gözünün ilişmediği yayınevi, tıklamadığın Kpss sitesi kalmamış oluyor. Neyin seni beklediğini az çok tahmin edebiliyorsun.
Hele bir kaç tip vardı, sınav arasında kendilerine başarılar filan diliyor bunlar. Ne dileyecem lan! Herkes başarılı olursa sınavın geçerliliği güvenirliliği cartlılığı curtluluğu kabul olur mu olm! :)
Hatta bir ara kulak misafiri oldum.
- Aaa, bak benim bir arkadaşım 86 puanla Hebele'ye atandı ne diyorsun sen!
Hadi ya, asıl sen ne diyorsun bacıı?! Baktım acabağ tanıdık mı diye, yok değildi. Kimseyle diyalog kurmadım, en önde oturuyordum ve sazanlık yapıp tee arka sıralara kafa sokmanın bir manasını göremedim.
En önde oturmanın bi güzelliği varsa o da kendini evinde hissettirmesi, valla bak. Çünkü arkadaki onca kişiyi görmüyosun, sadece sen giriyormuşsun gibi sınava. Tabi gözetmen faktörünü de es geçmemek lazım. Yok yahu tonton bi amcaylan bir de kokoş abla vardı. Benim korkum abladan yanaydı ama allahtan ki masadan kalkmadı takır tukur etmedi ayakları. Klavuzumu paraflarken kolundaki altın bileklik dikkatimi çekti. Milyar para versinler üstüne yine takmam o şeyi diye aklımdan geçirirken, arkamdaki kalabalığın heyecanı beni zerre kadar ilgilendirmiyordu.
Ben bir yandan sıcacık yatağımda uyumak varken, neden bu tahta sırada canım popoma işgence ediyorum diye de düşünmekteydim ayrıca.
Dışarıdaki kalabalıkta anneler, babalar, eşler hatta veletler sevdiklerini bekliyordu heyecanla. Hatta bir anne baba vardı, sınava girdğim binanın içine kadar girmişler, merdivenlerden yukarı doğru bakıyorlardı heyecanla. Canlarım benim yaa... Ne hale getirdiler insanları görüyorsun değil mi Murtaza!
Benim de kapıda bekleyen babam değildi de kimdi sanki!
Çok ısrar etti ne yapayım, gelsin bari adamcağız benlen dedim. Sen bakma kafa kağıdımda kapı gibi 24 görünmeme, babişkoma sor da 5.5-6'yım.
Oturum arasında geçen sene dersaneden bir arkadaşa rastladım. Denemelerde 90dan aşağı inmiyordu. 2008de 80 puan almış. Vayh anasını! Eğer ki ben bu halimle bu sene 85in üstünde bir puan alırsam daha da emin olacam; artık bu sınavın çalışmaktan ziyade şans eseri kazanma ihtimalinin daha yüksek olduğuna. Çünkü iyi salladım. Beni bilirsin Murtaza, iyi sallarım. :D
Velhasılı, eğer matematiği yetiştirebilseydim, yani azıcık pratiğim olmuş olsaydı almıştım ben kadroyu. Çünkü öğleden sonrası tahmin ettiğimden de iyi geçmişti, çoğu kişiye nazaran. Neyse kısmetten öteye geçilmiyor. Ben yine Güzel Köy'deyim, belli oldu. Macera dolu bir kış, entrika dolu arkadaşlık ilişkileri beni bekliyor...
Ay lav yu Maviii!
Şu komşum olacak dötten bacaklı herifi görünce bütün sinirlerim tepeme çıkıyor; hadi görmeyi geç, sesini duymak da ha keza...
Şimdi bunun, bi arkadaşının oğluyla beni başgöz etme çabaları yüzünden cağnım evime gelmeye tereddüt etmiştim.
Bak şimdi allaanı: Atandığımı öğrendiğim gün bana kısmet buldu. Hani ondan önce? Yani ben burda, o bulduğun eleman orda değil miydi? "Maaşın için seninle evlenmek istiyor Mavi!" diyen babama sevgilerimi sunuyorum bu arada. Yahu valizimi topluyorum, gideceğim iki gün sonra; bir ısrar, bir kıyamet...
Adam git başımdan!
Şimdi ise her sesini işitişimde, aha bugün gelecekler, yarın gelecekler stresi yaşamaktan sıkıldım açıkçası. Tabi bana bulduğu koca adayıının iki üniversite diplomasının ve babasının köklüüüü dükkanının yanında benim Mavim pek bi gariban gibi görünse de, olsun beee, benim yavrumun gönlü geniş. :) Canımmm...
Şu komşum olacak dötten bacaklı herifi görünce bütün sinirlerim tepeme çıkıyor; hadi görmeyi geç, sesini duymak da ha keza...
Şimdi bunun, bi arkadaşının oğluyla beni başgöz etme çabaları yüzünden cağnım evime gelmeye tereddüt etmiştim.
Bak şimdi allaanı: Atandığımı öğrendiğim gün bana kısmet buldu. Hani ondan önce? Yani ben burda, o bulduğun eleman orda değil miydi? "Maaşın için seninle evlenmek istiyor Mavi!" diyen babama sevgilerimi sunuyorum bu arada. Yahu valizimi topluyorum, gideceğim iki gün sonra; bir ısrar, bir kıyamet...
Adam git başımdan!
Şimdi ise her sesini işitişimde, aha bugün gelecekler, yarın gelecekler stresi yaşamaktan sıkıldım açıkçası. Tabi bana bulduğu koca adayıının iki üniversite diplomasının ve babasının köklüüüü dükkanının yanında benim Mavim pek bi gariban gibi görünse de, olsun beee, benim yavrumun gönlü geniş. :) Canımmm...
Dertliyim, kederiiyim...
Çok mutsuzum la Murtaza!
Biliyorum, böyle bir girişi hak etmedin uzunca bir aradan sonra; ama elimde değil yavrum.
Senlen ayrı kaldığımız süre içerisinde neler yapmadı ki bu Safiye kardeşin! Be heyy!
Erzurum, Ağrı,Muş ve Van'ı gezdi gördü. Doğuda öğretmenlik yapanlar gezerler falan derlerdi, bak hakket doğruymuş. Bi kaptırdık biz, güzel oldu. Orada para çok rahat biriktirilir aslında. Kişisine göre de değişir kanımca. Bana bak mesela; bir soba almışım 500 tl, televizyon, uydu, çekyat vs. Daha yeni taksitlerini bitirebilmiş, arttırdığı kadarıyla o gezi senin o piknik benim sürtmüş bir insanevladıyım.
Evime geldim, yuvama... 16 saatlik macera dolu bir otobüs yolculuğu...
Sevdiğim herifle aynı şehirdeyim. Sevdiğim? Evet, sevdiğim!
Peki ben neden mutsuzum? Sorarlar tabi.
Bak Nimet Abla da bize kadro verecekmiş; tabi ondan önce üç yıl o köyde yosun bağlamam gerekebilir.
Dün tam üç ay sonra Mavi'yi kanlı canlı karşımda gördüm; tam da sanal aşıklara döndüğümüzü düşünürken.
Adam bana bir sarıldı Murtaza, eklem kemik cart curt vs. kalmadı bende yeminle.
- Boynummm, kopacakkk, ıııgghh...
Yok valla başka bir şey olmadı. :)
Ondan öncesinde yalan söylemek zorunda kaldım benimkisilere. Allahımmm, hiç beceremiyorum ben bu işleri. Babam yutmadı tabii ki.
Ama güzeldi. Önce her buluşmamızda olduğu gibi ben bir itildim. Iyyhh dedim. Sonra zaman geçtikçe böyle yanına sokulasım, şımarasım geldi resmen. Zaman nasıl geçiyor bu kadar çabuk!
Eve geldiğimde sürpriz değildi karşılaştığım manzara. Uzatmak istemiyorum: Ailem Mavi'yi istemiyor.
Şu iki ay nasıl burnumdan gelecek, bakalım.
Çok mutsuzum la Murtaza!
Biliyorum, böyle bir girişi hak etmedin uzunca bir aradan sonra; ama elimde değil yavrum.
Senlen ayrı kaldığımız süre içerisinde neler yapmadı ki bu Safiye kardeşin! Be heyy!
Erzurum, Ağrı,Muş ve Van'ı gezdi gördü. Doğuda öğretmenlik yapanlar gezerler falan derlerdi, bak hakket doğruymuş. Bi kaptırdık biz, güzel oldu. Orada para çok rahat biriktirilir aslında. Kişisine göre de değişir kanımca. Bana bak mesela; bir soba almışım 500 tl, televizyon, uydu, çekyat vs. Daha yeni taksitlerini bitirebilmiş, arttırdığı kadarıyla o gezi senin o piknik benim sürtmüş bir insanevladıyım.
Evime geldim, yuvama... 16 saatlik macera dolu bir otobüs yolculuğu...
Sevdiğim herifle aynı şehirdeyim. Sevdiğim? Evet, sevdiğim!
Peki ben neden mutsuzum? Sorarlar tabi.
Bak Nimet Abla da bize kadro verecekmiş; tabi ondan önce üç yıl o köyde yosun bağlamam gerekebilir.
Dün tam üç ay sonra Mavi'yi kanlı canlı karşımda gördüm; tam da sanal aşıklara döndüğümüzü düşünürken.
Adam bana bir sarıldı Murtaza, eklem kemik cart curt vs. kalmadı bende yeminle.
- Boynummm, kopacakkk, ıııgghh...
Yok valla başka bir şey olmadı. :)
Ondan öncesinde yalan söylemek zorunda kaldım benimkisilere. Allahımmm, hiç beceremiyorum ben bu işleri. Babam yutmadı tabii ki.
Ama güzeldi. Önce her buluşmamızda olduğu gibi ben bir itildim. Iyyhh dedim. Sonra zaman geçtikçe böyle yanına sokulasım, şımarasım geldi resmen. Zaman nasıl geçiyor bu kadar çabuk!
Eve geldiğimde sürpriz değildi karşılaştığım manzara. Uzatmak istemiyorum: Ailem Mavi'yi istemiyor.
Şu iki ay nasıl burnumdan gelecek, bakalım.
